Öjeni, sağlıksız ceninleri ayırıp, sağlıklı nesiller yetiştirmenin yollarını arayan bilimsel temelli bir toplum felsefesidir. Aşağı ırkla karışma bir kenara, kendi ırkı içinde bile kusurlu olanlar elenmeli; ruhi ve manevi özellikler maddi varlığın (sinir sisteminin bünyesi ve iç ifrazı guddelerinin [salgı bezelerinin] faaliyeti) bir türevidir; iyi soy ve kötü soy ayrımı vardır. Yüksek meziyetleri ile toplumda yükselmiş insanların aile tarihleri incelendiğinde bu özelliklerin kalıtsal olduğu görülür; suçlu tipler ırsi ve akli rahatsızlığı olan kişilerdir. Bunlar toplumdan yalıtılmalı ve kısırlaştırılmalıdır.

“Mensup olmakla iftihar ettiğimiz Türk ırkı dünyanın en iyi, en sağlam, en zeki ve en kabiliyetli ırkları arasında seçkin bir mevki sahibidir. Hepimizin vazifesi, Türk ırkının asli evsaf (nitelikler) ve meziyetlerini muhafaza etmek ve bu ırka layık fertler olduğumuzu her halimizle ispat eylemektir. Çünkü Türkiyemizin istikbali bugün böyle yaşayacak gençlerin ileride teşkil edecekleri ailelerle yetiştirecekleri yüksek kıymetli Türk zürriyetlerine (soylarına) dayanacaktır.” Biyoloji ve İnsan Hayatı II, 1934, Ortaokul Ders Kitabı

17 Nisan 1933'de Milli Eğitim Bakanlığınca yayınlanan biyoloji kitabında öjeniyle ilgili olarak şunlar söylenmektedir:“Kıymetli evsaf ve hususiyetler ailelerde nesilden nesile devam eder. Üstün meziyetleri ile toplumda mümtaz mevkiler tutmuş insanların çoğunun aile tarihleri incelendiğinde bu meziyetlerin o ailenin bir çok ferdinde ortaya çıktığı görülür.... Eğer akılca zayıf, ırsi (kalıtsal) hastalıklara sahip kimseler ayrı müesseselere toplatılarak orada uygun işlerle meşgul edilse, onlara iyi bir hayat temin olunsa, yalnız üremelerinin önüne geçilse toplum bir çok zararlı nesilden kurtulmuş olurdu.”